Tweede verslag uit een gloeiend heet Thailand

Hallo allemaal,

hierbij dan eindelijk een tweede verslag vanuit het verschrikkelijk hete Oosten.
Aan het eind van het vorige verslag heb ik jullie in Vientiane achtergelaten, dus laten we vanaf daar verder gaan. We hebben een paar dagen in Vientiane
doorgebracht, waarna we met de bus (ondanks onze eerdere traumatische ervaring) verder zijn afgezakt naar Pakse. Daar hebben we een paar nachten in twee verschillende wildernis-resorts doorgebracht, waarna we naar Bangkok in Thailand zijn gereisd, waar ik nu dit verhaal typ.
Terug naar Vientiane. Dit is de hoofdstad van Laos, maar doet nauwelijks aan een hoofdstad denken. De eerste indruk is die van een ingeslapen provinciestadje dat is overgebleven uit een koloniaal tijdperk. De tweede indruk trouwens ook. Veel wijst op de periode dat de Fransen hier hebben gezeten.
Het centrum bestaat uit een plein met daaraan veel Europese eettentjes. Er lopen ook Europeanen rond die het duidelijk gewend zijn bediend te worden door Aziaten en dat niet onder stoelen of banken steken. Niet echt mijn sfeer. De westerse invloeden hebben ook een positieve kant: er zijn boekwinkels met engelstalige boeken. Dat komt goed uit, want het langzame tempo van deze stad leent zich uitstekend voor lezen op een terras, of langs de rand van
het zwembad van je hotel.
Nadat we na een paar dagen voldoende hersteld waren van onze rit uit Hanoi besloten we verder te reizen naar het zuiden van Laos. Pakse om precies te zijn, omdat hier in de buurt fraai natuurschoon te bewonderen is, waar je al zwoegend en zwetend doorheen kan lopen. We besloten om de VIP-bus te nemen om de reis te veraangenamen. Het nadeel van deze bus was dat hij pas 's avonds vertrok, dus moesten we nog een dagje in Vientiane doorbrengen. Niet zo'n probleem, terrassen genoeg. Op een terras aan de Mekong werden we zelfs getrakteerd op een plaatselijke engelstalige hit met de tekst (letterlijk): "Don't wolly, the doctol will allive". Hilarisch dus.
De bus leek in eerste instantie precies te hebben wat we tussen Hanoi en Vientiane gemist hadden: ruimte, airco, absoluut geen pluimvee en een toilet aan boord. Helaas kwamen er een paar dronken Nieuw-Zeelanders bij ons zitten, dus het werd niet zo rustig als we gehoopt hadden. Nou ja, toch redelijk uitgerust in Pakse aangekomen.
Stelde Vientiane al niets voor, Pakse is helemaal een vlek op de kaart. Een hoofdstraat en verder wat sloppen aan de zijstraatjes. We hebben onze tijd besteed
aan het boeken van kamers in Tat Fane, een jungle-resort, waar we de volgende dag naar toe vertrokken. Dit ging per tuk-tuk, een soort brommer met een paar zitplaatsen erop gelast. Niet comfortabel, wel avontuurlijk.
Toen we aankwamen in het resort bleek dat we net te laat waren om nog mee te kunnen met een wandeling, dus hebben we chagrijnig op eigen houtje maar wat rondgelopen. Chagrijnig omdat we al een paar dagen onderweg waren zonder iets te doen of echt op te schieten. Gelukkig kwam er de volgende dag een eind aan het nietsdoen. We gingen de hele dag met een gids op pad het bos in. Vanaf ons resort konden we twee watervallen aan de overkant van een kloof
zien. Daar zijn we in eerste instantie naar toe gelopen, berg af, dus niets aan de hand. Er was ineens wel wat aan de hand toen we weer de berg op moesten klimmen, langs een supersteile helling. Huigend en puffend kwam ik eindelijk boven, tot groot vermaak van Erik en Marloes. Gelukkig was de rest van de tocht redelijk horizontaal, dus geen verdere problemen. Na de eerste waterval kwamen we nog bij een tweede waar je kon zwemmen. Erg mooi en lekker.
Na de lunch liepen we terug naar het resort en verder naar het Bolaven plateau, waar we de middag hebben doorgebracht. Dit plateau bestaat uit vulkanische grond met daarop naaldbomen. Iets wat je absoluut niet verwacht hier. Wel erg mooi, vanwege het grote contrast met de directe omgeving. Onze gids kocht bij terugkomst een paar eieren met half-ontwikkelde kuikens erin, en heeft deze ter plekke opgegeten. Het is maar waar je zin in hebt. Ik ben best voor een culinair avontuur in, maar hier overdrijven ze af en toe.
De volgende dag zijn we verder gereisd naar Tat Lo, ook een paar hutjes in de jungle, maar wat meer achteraf. Hier hebben we ook een wandeling gemaakt langs een paar dorpjes met inboorlingen (en dan bedoel ik ook ECHT inboorlingen) en een paar watervallen. Verder hebben we op een olifant gereden. Niet echt mijn ding, maar ja, je bent toerist en dan wordt er wat van je verwacht...
Het was de bedoeling om de Mekong af te zakken naar Stung Treng in Cambodja, en van daar naar Siem Reap om de beroemde tempels te bekijken. Dat bleek helaas wat problematisch vanwege de lage waterstand en de slechte toestand van de wegen in Cambodja. We besloten dus voor een alternatief te kiezen, en dat was de omweg via Thailand. We zijn per tuk-tuk terug gereisd naar Pakse, en hebben vanaf daar een bus genomen naar de Thaise grens. Vanaf de andere kant van de grens zijn we per taxi naar Ubon Ratachani gereden, waar we in een soort Oostblok hotel terecht kwamen. Helemaal briljant! Een grote betonnen moloch met veel te oude bedrading en achterstallig onderhoud. Dit stond in schril contrast met de rest van de stad, die heel hard pogingen onderneemt om op Japan te lijken, inclusief alles dat manga, plastic en massaal is. We hebben vol verbazing staan kijken naar een park vol springende mensen die massaal aan hun gezondheid werkten. Het bleek verrassend moeilijk te zijn om hier een restaurant te vinden, maar toen dat eindelijk gelukt was hadden we ook een juweeltje gevonden, waar we een soort Thaise gourmet weggewerkt hebben.
Hierna zijn we naar Bangkok vertrokken, waar we nu nog steeds zitten. Bangkok is alles wat Laos niet is. Het is verschrikkelijk druk, groot en gehaast. Het
leven gaat hier 24 uur per dag door, en je kan alles doen wat je moeder en God verboden hebben. Op de verschrikkelijke hitte en drukte na (het is hier zo'n
kleine 40 graden), is het hier wel uit te houden. Alle luxe is in deze stad aanwezig, als je het je maar kan of wil veroorloven.
We zijn net uit een heerlijk koel anatomisch museum gekomen waar we van misvormde en opengesneden lichaamsdelen hebben genoten. Morgen trekken we
verder naar de Cambodjaanse grens, waarna we verder trekken naar Siem Reap. Daar zal ik wellicht het volgende bericht schrijven. Voor nu in ieder geval tot ziens!